خیلی جالبه در مهمترین رسانه های اجتماعی مانند فیسبوک و بالاترین و … یک حرف کودک پنج ساله در تلویزیون تا چند روز اصلی ترین موضوع برای خنده میشود و کلی مطلب مضحک و چرند درباره آن مینویسند و به صورت مجازی تفریح میکنند . اما متاسفانه یادمون رفته وظیفه مهم تر ما که اصلی ترین وظیفه هست چی بود.

یادمون رفته از سال 88 تا الان کوچک ترین تغییری در پی اعتراضات ما رخ نداد؟

یادمون رفته سهراب ها ، اشکان ها و نداهای بی گناه رو کشتند؟

یادمون رفته در زندان های ایران چه خبره؟

یادمون رفته رهبران سبز ما رو با این همه شعار دادن ما و وعده ی قیامت شدن ایران حبس خانگی کردند اما کوچک ترین اتفاقی نیافتاد؟

اگر اینها رو یادمون رفته حداقل این رو خیلی زوده که فراموش کنیم دکتر خزعلی پس از دستگیری در کم تر از 1 ماه پیش در اعتصاب غذا به سر میبرد. حداقل کمی معرفت هم نداریم که حداقل در دنیای مجازی از آقای خزعلی حمایت کنیم و کمتر به بحث فرنود و شوشول و … بپردازیم.

اصلا تا حالا طعم گرسنگی برای چند ساعت رو چشیده ایم؟ 1 روز که دیگه اصلا! نهایت روزه داران در حد چند ساعت گرسنه بوده اند. تا حالا فکر کردید 2 روز غذا نخورید چی میشه؟ حالا فرض کنید 20 روز هیچ غذایی نخورید آن هم در شرایط زندان های بدتر از ساواک در ایران و برای تحقق حداقل خواسته های یک معترض سیاسی در زندان.

دکتر خزعلی برای خودش اعتصاب نکرد ، برای خودش اعتراض نکرد بلکه بر  خلاف خیلی از مخالفان با شهامت در داخل کشور و با قلم زیبایش کل دولت رو به سخره گرفت بدون اینکه با نام کاربری مستعار در بالاترین لینک بده یا ناشناس باشه. کاری که ایشان کرد رو 1% اش رو ما جرئت نداریم انجام بدیم. مایی که حتی جلوی یک باتوم جوجه بسیجی فرار میکنیم و تا 1 ماه از ترس بیرون نمیایم ئ طاقت 2 ساعت گرسنگی هم نداریم چطور خودمون رو معترض میدونیم؟ چه معترضی هستیم که الان ساکتیم؟ حداقل برای یک همنوع خودمون صدامون در بیاد. ولی واقعا این رسمش نیست.