22 خرداد هم اومد و رفت و تظاهرات سکوت! مردم ایران با حالتی بحث برانگیز برگذارشد. جمعیت زیادی در پیاده روهای ولیعصر تا ونک و خیابان های اطراف به پیشنهاد شورای هماهنگی راه سبز امید پیاده روی کردند و در شرایطی که تهران مثل پادگان بود و فرصت فیلمبرداری نبود این راهپیمایی هم تموم شد و رفت.

اما با اینکه مسیر جالبی نبود و دستگیری ها با توجه به امکان پارک کردن ماشینهای نیرو انتظامی خیلی راحت انجام میشد.

اما قرار شد این تنها اعتراض خرداد 90 نباشد و باید از پتانسیل 22 خرداد به خوبی در روزهای دیگر استفاده کرد.

اما باز هم شورای مجهول الهویه راه سبز امید از ذهن خود تراوشاتی عجیب کرده است، تجمع در میادین اصلی شهرها در 25 خرداد!!!!!

این حرف یعنی چی واقعا؟ مثلا شهر تهران رو بخوای حساب کنی بیش از 100 میدون اصلی داره و 10000 نفر بخوان تو این صد میدون تقسیم بشن میشه هر میدون 100 نفر !!! و 100 نفر همون جمعیت همیشگی میادین اصلی است! و آخرش هم یعنی بریم تو میدون وایسیم و اگه کسی اومد بگه اینجا چرا وایسادین چی بگیم؟

بعدش برنامه عجیب این شورا برای 26 خرداد!:

حضور بر سر مزار شهدای جنبش سبز و … در بهشت زهرا!!! این یکی دیگه آخرشه و با کله تو دهن گرگ رفتنه! اول اینکه تا بهشت زهرا رفتن خودش مصیبتیه! آنجا هم که محیط بسته است و بری تو دیگه بیرون آمدنش دست خودت نیست یعنی هر چی فرار کنی باز هم نمیتونی در بری و راحت در چنگال لباس شخصی های محترم اسیر خواهی شد و دیگه بهشت زهرا میدون انقلاب نیست که بگی برای خرید اومدی و بهونه الکی بیاری.

در هر صورت هر دو طرح از پیش شکست خورده است و فقط انرژی هدر میدهد…